Η πρώτη κούκλα που μιλούσε και…. τρομοκρατούσε τα παιδιά!

Κατά τη διάρκεια της καριέρας των 69 χρόνων ως εφευρέτης, ο Τόμας Έντισον απέκτησε έναν μεγάλο αριθμό από διπλώματα ευρεσιτεχνίας -για την ακρίβεια 1.093. Ανάμεσά τους ήταν ο λαμπτήρας φθορίωσης, ο φωνόγραφος και η κάμερα του κινηματογράφου. Υπήρξαν όμως και μερικές αποτυχίες.

Ο Μάγος του Μένλο Παρκ (Wizard of Menlo Park) είχε το δικό του Βατερλό το 1890, με την εφεύρεση ενός χερουβείμ ύψους 22 ιντσών, γνωστή σήμερα ως Edison Talking Doll.

Ο Έντισον πίστευε ότι το συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν ένας πολύ καλός τρόπος για να αποδείξει τις δυνατότητες της κατ’ οίκον ψυχαγωγίας με τον δικό του φωνόγραφο με κύλινδρο κεριού. Αντ’ αυτού, το μόνο που κατάφερε ήταν να τρομοκρατήσει τον κόσμο.


Αρχικά, η κούκλα τράβηξε το ενδιαφέρουν του Τύπου. Το 1888, μια εφημερίδα έγραψε “Τα θαυμάσια παιχνίδια του κ. Έντισον που κάνει για τα μικρά κορίτσια”.

Και τότε ο κόσμος άρχισε να παρατηρεί έναν ανατριχιαστικό παράγοντα. Η κούκλα, με ύψος 22 ίντσες και βάρος λιγότερο από 2 κιλά, είχε ξύλινα άκρα, πορσελάνινο κεφάλι και ένα άκρως ανησυχητικό, γυαλιστερό βλέμμα.

Σαν να μην έφτανε η εμφάνιση της κούκλας, υπήρχε και η φωνή. Μέσα στον μεταλλικό κορμό της υπήρχε ένας μικροσκοπικός φωνογράφος του οποίου η επιφάνεια εγγραφής διέθετε 20λεπτες αποδόσεις δώδεκα γνωστών παιδικών τραγουδιών. Με τη περιστροφή ενός στροφάλου που ήταν στην πλάτη της κούκλας, έπαιζε ένα από τα τραγούδια. Όμως, αντί να ακούσει την φωνή ενός παιδιού, ο ήχος που έβγαινε από την κούκλα έμοιαζε περισσότερο με μιας τρομοκρατημένης γυναίκας που κάποιος την αναγκάζει να διαβάσει τις απαιτήσεις σε λύτρα υπό την απειλή σωματικής βλάβης. Πράγματι, οι ηχογραφήσεις γίνονταν από νεαρές γυναίκες, που καθόταν στο εργοστάσιο και φώναζαν τις λέξεις σε μηχανές εγγραφής.


Ξαφνικά οι εφημερίδες, άρχισαν την σκληρή κριτική και χλεύαζαν τον Έντισον και τη δημιουργία του. Ο τίτλος της Washington Post “Οι κούκλες που μιλάνε: θα ήταν πιο διασκεδαστικές αν μπορούσες να καταλάβεις τι λένε” ήταν σίγουρα ένα από τα πιο ευγενικά σχόλια. Επίσης, καταδίκαζαν το γεγονός ότι ήταν πολύ ακριβή -10 δολάρια για μια κούκλα χωρίς ρούχα και 20 δολάρια για μια ντυμένη (σημερινά 237 και 574 δολάρια, αντίστοιχα. Ο Έντισον πούλησε λιγότερες από 500 κούκλες και μέσα σε λίγες εβδομάδες την αφαίρεσε από τα ράφια των καταστημάτων. Απτόητος, ο εφευρέτης θέλησε να παράξει μια νέα και βελτιωμένη έκδοση της κούκλας. Αλλά το φθινόπωρο του 1890, η Edison Phonograph Toy Manufacturing Company, βαθιά χρεωμένη και ανίκανη να πάρει δάνειο, χρεοκόπησε -κάτι που μάλλον δεν στεναχώρησε ιδιαίτερα τον Έντισον.

Σήμερα, εξακολουθούν να υπάρχουν πολύ λίγες τέτοιες κούκλες. Οι περισσότερες αποτελούν μέρος ιδιωτικών συλλογών. Αλλά χάρη στην τεχνολογία, μπορείτε να ακούσετε εκείνη την τρομακτική φωνή.

Από 3otiko

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Don`t copy text!